UWB, BLE ve RFID Karşılaştırması: RTLS'de Her Birinin Gerçekten Değiştirdiği Karar

Gerçek zamanlı konum sistemlerinin demosu çok güzeldir. Ekranda bir fabrika yerleşim planı belirir, üzerinde noktalar gerçek zamanlı hareket eder ve odadaki herkes bunun etkileyici göründüğü konusunda hemfikirdir. Sonra biri bunun sayesinde hangi kararın değiştiğini sorar ve oda sessizleşir. Bütün proje aslında bu sorudur. Üretimde RTLS, daha önce tahminle verilen bir kararı beslediğinde kendini amorti eder — ve kimsenin aksiyon almayacağı hareketleri yalnızca görselleştirdiğinde çok az şey üretir.

UWB, BLE ve RFID: spesifikasyona göre değil soruya göre seçim

Teknolojiler birbirinin yerine geçmez ve yalnızca hassasiyet spesifikasyonuna göre seçim yapmak gereksiz harcamaya yol açar. Ultra geniş bant onlarca santimetre mertebesinde hassasiyet sunar ve bir varlığın rafın hangi tarafında olduğunu ayırt edebilir; bedeli daha yoğun ve daha pahalı bir anker altyapısıdır. Bluetooth Low Energy tipik olarak birkaç metrelik bir bölge çözünürlüğü verir; etiketleri ucuz, uzun ömürlü ve kurulumu daha basittir. Pasif RFID kapıları ise sürekli takip yapmaz; bir geçişi kaydeder ve size bir varlığın belirli bir anda bir alandan diğerine geçtiğini söyler.

Bölge soruları koordinat sorularını geride bırakır

Bu son seçenek sistematik olarak hafife alınır. Gerçek fabrika sorularının büyük bölümü koordinat sorusu değil, bölge sorusudur. Bu araba hangi binada. Bu parti karantinadan çıktı mı. Bu araç sevkiyat kapısından geçti mi. Bunları kapı okumalarıyla yanıtlamak, sürekli konumlandırmanın çok küçük bir maliyetidir ve birçok operasyon için ihtiyacın tamamıdır. Hangi hassasiyetin mevcut olduğunu değil, hangi soruları yanıtlaması gerektiğini sorarak başlayan üreticiler, kendilerine teklif edilenden çok daha küçük bir sisteme ihtiyaç duyduklarını sık sık keşfeder.

RTLS'nin gerçekten kendini amorti ettiği dört kullanım senaryosu

Gerçek kullanım senaryoları dört alanda toplanır. Varlık arama: taşınıp sonra aranan yüksek değerli kalıplar, aparatlar, test ekipmanları ve dönüşlü kaplar. Fabrikalar bunun ne kadar zaman aldığını nadiren takip eder, çünkü herkese dağılmıştır; ancak zaman etütleri genellikle bunun kayda değer olduğunu gösterir. Yarı mamul takibi: belirli bir siparişin operasyonlar arasında fiziksel olarak nerede olduğunu bilmek; bu, yarı mamulün beklenmedik yerlerde bekleyebildiği atölye tipi ve uzun çevrimli üretimde en çok önem taşır.

Araç ve fabrika içi lojistik koordinasyonu

Üçüncüsü araç ve fabrika içi lojistik koordinasyonudur. Bir sevk sistemi her forkliftin son okutmasını değil gerçek konumunu bildiğinde görev atama ölçülebilir biçimde iyileşir — işi en yakın uygun araç alır ve boş sefer azalır. RTLS en sık burada doğrudan kendini amorti eder; çünkü izlenecek yeni bir sistem yaratmak yerine hâlihazırda çalışan bir sistemi güçlendirir.

Güvenlik ve erişim kontrolü

Dördüncüsü iş güvenliği ve erişim kontrolüdür ve burada gerekçe genellikle finansal değildir. Robot hücresinde bir insanın algılanması, yayaların geçtiği kör bir köşeye yaklaşan bir forklift ya da kısıtlı bir bölgeye yetkisiz giriş — bunlar, savunulmak için bir ROI tablosuna ihtiyaç duymayan, düzenleyici ve insani ağırlığı olan risk azaltma senaryolarıdır.

Etiket ekonomisi proje kapsamını belirler

Proje kapsamını çoğu zaman teknolojiden çok etiket ekonomisi belirler. Pasif RFID etiketleri kuruşlarla ölçülür, pil gerektirmez ama yalnızca okuma noktalarında kayıt üretir. Aktif BLE etiketleri tek haneli ya da düşük çift haneli para birimi düzeyindedir ve yıllarca dayanır. UWB etiketleri daha pahalıdır ve pil yönetimi daha özenli olmalıdır. Elli varlık etiketlerken etiket maliyeti gürültüdür. Elli bin palet etiketlerken etiket maliyeti projenin kendisidir — ve ölçekte teknoloji seçimini hassasiyet değil bu aritmetik yönlendirmelidir.

Konum verisini kendi panosunun dışında da kullanışlı kılan standartlar

Üç referans, bir RTLS kurulumunun kendi başına bir adaya dönüşmesini engeller. ISO/IEC 24730, gerçek zamanlı konum sisteminin uygulama programlama arayüzünü tanımlar; böylece bir konumlandırma motorunun çıktısı, altında hangi anker donanımı olursa olsun aynı şekilde tüketilebilir. IEEE 802.15.4z, çoğu UWB uygulamasının arkasındaki menzil ölçüm standardıdır; bu yüzden farklı tedarikçilerin UWB etiketleri, ikinci, paralel bir kurulum gerektirmek yerine giderek aynı anker altyapısını paylaşabilir hale gelir. GS1/EPCglobal, etiket kimliklerinin kendisini yönetir — bir WMS'in ya da ERP'nin varlık için zaten kullandığı aynı GTIN ve seri numarası yapısı — böylece bir konum okuması, ikinci, bağlantısız bir varlık kimliği yaratmak yerine başka bir yerde zaten var olan bir kayda eklenir. Bunların hiçbiri heyecan verici değildir ve hepsi, bir tedarikçinin değiştirilebildiği bir konum sistemi ile yalnızca yeniden satın alınabilen bir konum sistemi arasındaki farktır.

Haritadan altyapıya

Bir konum sistemini bir konum panosundan ayıran şey entegrasyon noktasıdır. Kendi uygulamasının içinde kalan konum verisi bir haritadır. MES’e, WMS’e ve sevk sistemine akan konum verisi ise o sistemlerin ne yaptığını değiştirir — taşıma görevi farklı rotalanır, yarı mamul durumu okutma olmadan güncellenir, malzeme talebi gerçekten en yakın olan araçla karşılanır. RTLS, başlı başına bir sistem olmaktan çok, diğer sistemler için bir altyapıdır.

Sınırı açıkça ifade etmekte fayda var, çünkü bir RTLS önerisini kimin değerlendirmesi gerektiğini belirleyen de budur. RTLS, bir şeyin şu anda nerede olduğunu yanıtlar. WMS, bir konumda ne olduğunu ve ne miktarda olduğunu yanıtlar. Sevkiyat, sırada onu kimin taşıyacağına karar verir. MES, onun hatta neden ihtiyaç duyulduğuna karar verir. RTLS, diğer üçünün tükettiği girdidir — hiçbirinin verdiği kararın yerini almaz ve MES ya da WMS gereksinimlerine karşı değerlendirilen bir konum sistemi her zaman yetersiz görünecektir, çünkü bu hiçbir zaman onun yanıtladığı soru olmamıştır.

RTLS projelerinin başarısız olduğu yer, ve olmadığı yer

Dürüst başarısızlık örüntüsünü söylemekte fayda var: teknolojiyle başlayıp gerekçeyi sonradan arayan RTLS projeleri, genellikle bir yönetici odasında kullanılmayan bir ekran olarak son bulur. Belirli, pahalı ve tekrar eden bir soruyla başlayan projeler — aparat aramaya haftada iki saat harcıyoruz, parti ayrımını kanıtlayamıyoruz, forkliftlerimiz zamanının yüzde kırkında boş geziyor — genellikle sonuç verir ve genellikle ilk teklifin ima ettiğinden daha küçüktür.