Integracja ERP i Cyfryzacja Procesów

SAP, Dynamics, NetSuite, Odoo i wiele regionalnych systemów ERP poprzez standardowe konektory; wszystkie pozostałe za pomocą REST API lub wymiany plików.

Warstwa integracyjna mapuje niestandardowe pola i logikę. Indywidualne dostosowania to norma.

MSF uzupełnia ERP. Finanse i handel pozostają tam, gdzie są, a Ty zyskujesz warstwę produkcyjną najwyższej klasy.

Do systemu: zwykle zlecenia produkcyjne, indeksy materiałowe, BOM-y, marszruty i stany magazynowe. Z powrotem do ERP: potwierdzenia zleceń i operacji, ilości dobre i braki, zużycie materiału oraz wyniki kontroli jakości. Spór nigdy nie dotyczy tej listy, tylko tego, który system jest właścicielem danego pola i co się dzieje, gdy ktoś edytuje je po obu stronach. Własność uzgodnij pole po polu, zanim ktokolwiek napisze pierwsze mapowanie, bo cofnięcie tej decyzji kosztuje najwięcej.

Tak, jeśli potwierdzenia mają wracać do ERP. Każde zaksięgowanie ruchu magazynowego czy zamknięcie operacji to zapis, a Wasz zespół ERP będzie chciał, żeby szedł przez udostępnione interfejsy, czyli BAPI, usługi OData albo tabelę pośrednią, bez bezpośredniego dostępu do bazy. Rozsądny jest pierwszy etap tylko do odczytu: pobieramy zlecenia, pokazujemy je na hali, a księgowanie przez jakiś czas zostaje ręczne, dopóki liczby się nie zgodzą.

Tygodnie, jeśli po stronie ERP jest wskazany z imienia właściciel tematu, system testowy zbliżony do produkcyjnego, uzgodnione interfejsy i z grubsza poprawne dane podstawowe; dłużej, jeśli tego nie ma. Wąskim gardłem rzadko są same konektory, a raczej czekanie na okna serwisowe, na zgody na transporty i na odpowiedź, który z czterech indeksów jest tym właściwym. Jeśli nie potraficie dziś wskazać osoby kontaktowej po stronie ERP, planujcie w miesiącach, nie w tygodniach.

Przez pliki CSV lub XML zrzucane harmonogramem na SFTP, przez tabelę pośrednią po stronie ERP albo przez widok bazodanowy, który zbuduje i będzie utrzymywał dostawca ERP lub Wasz własny zespół ERP; samodzielne czytanie tabel aplikacyjnych zwykle nie przechodzi i potrafi się wysypać po aktualizacji. Tracicie natychmiastowość, a opóźnienie jest takie, jaki ustawicie harmonogram, najczęściej raz na zmianę albo w nocy. Droga powrotna wymaga zadania importu po stronie ERP, które ma właściciela i jasną regułę na rekordy odrzucone.

Będą się rozjeżdżać i żadna integracja nie rozstrzyga, kto ma rację. Różnice biorą się z księgowań wykonanych w różnych momentach, z braków zarejestrowanych na hali, ale jeszcze niezaksięgowanych, oraz z ruchów zrobionych poza oboma systemami. To, co zyskujecie, to ślad zdarzeń, dzięki któremu różnicę da się cofnąć do konkretnej zmiany i zlecenia. Przy inwentaryzacji nie wychodzi już jako jedna kwota. Przed startem produkcyjnym wyznaczcie właściciela uzgodnień i ich częstotliwość.

Jeśli ERP jest nieosiągalny, ale lokalny serwer i sieć zakładowa działają, zlecenia już zwolnione zostają na panelach, a operatorzy dalej potwierdzają pracę. Potwierdzenia zapisują się w lokalnej bazie, więc przetrwają restart i zostaną wysłane, gdy ERP znów odpowie. Realnym ograniczeniem są zlecenia, które nigdy nie zostały przesłane, bo tych nie da się rozpocząć. Dopytajcie, czy odtwarzane księgowania mogą trafić w okres, który księgowość zdążyła już zamknąć.

Nie. Kreator obiegów procesów cyfryzuje formularze, zatwierdzenia i przekazywanie pracy między ludźmi, więc papierowe obiegi odchyleń czy zmian konstrukcyjnych przenoszą się na niego bardzo dobrze, ale nie zmienia tego, jak ERP wycenia, planuje i księguje, a każdy krok, który ma zaktualizować rekord w ERP, i tak potrzebuje interfejsu z tyłu. Logika, która jest w istocie wyliczeniem, jak reguły kalkulacji kosztów, ma zostać tam, gdzie leżą te dane.